بور در آب
روش های حذف بور از آب
سلام بودن آب یکی از مهم ترین فاکتور ها در سلامتی انسان ها، جانوران و گیاهان می باشد و یکی از عناصر موجود در آب بور می باشد که مقدار بیش از حد آن بسیار مضر بوده و سمی می باشد، به همین خاطر انسان ها همواره در تلاش هستند تا از روش های مختلف در جهت حذف بور از آب اقدام کرده و از این طریق به سلامتی همه موجودات زنده کمک کنند.
بور چیست؟
بور در حقیقت یکی از عناصر گروه سیزده می باشد که به عنوان یک ریز مغذی بسیار مفید و گرانبها شناخته شده و مورد استفاده قرار می گیرد، این عنصر با منیزیم، سدیم و کلسیم ترکیب شده و کرنیت، بوراکس و هم چنین یوکلسیت را به وجود می آورد. از این ماده در صنعت شیشه هم چنین به عنوان یک تمیز کننده و گند زدای قوی استفاده می کنند و در حالت کلی این عنصر را می توان یک عنصر مفید دانست اما با زیاد شدن مقدار آن به تدریج از فواید آن کم شده و این عنصر به یک ماده ی سمی و خطرناک تبدیل می شود.
علت تشکیل بور
اثرات بور بر زندگی موجودات زنده
با توجه به موارد گفته شده می توان دریافت که مقدار بور باید کاملا استاندارد و مشخص شده باشد و در حدود ۵ میلی گرم در لیتر باشد، در صورت نیاز باید برای افزایش بور و یا حذف بور از آب اقدامات لازم صورت گیرد.
حذف بور با روش جذبی
یکی از کاربردی ترین و موثر ترین روش ها برای حذف بور، روش جذبی می باشد که این روش خود از دو روش مختلف تشکیل شده است:
آب تصفیه شده
حذف بور از آب با رزین کیلیت کننده
یکی از پر کاربرد ترین روش ها برای حذف بور استفاده از رزین کیلیت کننده می باشد که این ماده با قدرت بسیار بالایی بور را از مولکول آب جدا کرده و سبب حذف آن می شود.
حذف بور با استفاده از کانی زئولیت
در این روش با توجه به بار یونی و قدرت بار موجود در کانی، هر چه میزان ph افزایش یابد قدرت این کانی برای جذب بور نیز بیش تر می شود.
حذف بور از آب با روش غشایی
نحوه ی جدا سازی در این روش به این صورت می باشد که آب از غشای ایجاد شده خارج شده و از این طریق بور از آب جدا می شود، برای کسب نتیجه مناسب در این روش باید میزان ph را به عدد یازده رسانید.
حذف بور با روش هیبریدی
این روش کاملا ترکیبی بوده و طی فرآیند خاصی ابتدا باعث کمپلکس شدن بور شده و سپس از غشا خارج شده و از این طریق بور از مولکول های جدا می شود.
حذف بور با روش هیبریدی
حذف بور از آب با روش لخته سازی
این روش نیز شامل دو مرحله می باشد که در مرحله ی اول با استفاده از پلی آلومینیوم کلراید فرآیند انعقاد انجام می شود و سپس با استفاده از کربن فعال فرآیند جذب سطحی صورت می گیرد، در طی انجام این فرآیند مقدار ph باید در حدود ۱۱ باشد.
روش های دیگری برای جداسازی بور از مولکول های آب وجود دارد که همگی در مرحله ی آزمایشگاهی بوده و هنوز در تصفیه خانه ها مورد استفاده قرار نمی گیرند.
سخن پایانی
همان طور که گفته شد عنصر بور به مقدار استاندارد برای همه موجودات زنده اعم از گیاهان، جانوران و انسان ها بسیار مفید و ضروری می باشد و در صورتی که مقدار آن کم تر از حد معمول شود و یا بیش از مقدار استاندارد باشد، باید برای کنترل آن اقداماتی را انجام دهیم تا از این طریق بتوان به سلامتی موجودات زنده به خصوص انسان ها کمک کرد.